Door te praten over seksualiteit leren jongeren zichzelf beter kennen. Ze ontdekken wat hoort en wat niet hoort. Ze worden zich bewust van hun gedrag, leren wat de feiten en fabels zijn én ontwikkelen een eigen visie.

Maar hoe praat je met tieners over seks?

6 tips:

  1. Laat weten dat het oké is om het awkward te vinden. Veel mensen vinden praten over seks ongemakkelijk, omdat het persoonlijk is. Tieners voelen zich vaak extra onzeker en twijfelen of ze wel “normaal” zijn. Maar we zijn allemaal verschillend en juist dat is helemaal normaal.
  2. Wees neutraal. Laat weten dat alles gezegd kan worden en dat je nergens over oordeelt. Natuurlijk met uitzondering van dingen die wettelijk strafbaar zijn.
  3. Vertel ze de upside. Meer leren over seksualiteit geeft jongeren zelfvertrouwen en helpt ze meer plezier te hebben in hun ontdekkingsreis.
  4. Stel wat lastige vragen en pak wat bredere onderwerpen. Zoals vb. Wat is het verschil tussen een vulva en een vagina? Zo ontdekken ze dat er nog veel te leren is of ontdek jij dat ze al veel weten. Leg ook uit dat iedereen een leven lang leert over seks. Andere gespreksonderwerpen kunnen zijn: porno kijken (per ongeluk of kijken omdat het spannend is), grenzen bewaken tijdens de seks, doe het veilig en je mag ervan genieten. Genoeg om over te praten dus.
  5. Luister écht. Pubers zijn extra gevoelig voor de mening van anderen. Vaak zijn ze bang voor afwijzing. Luister goed naar ze – ook als ze stoer doen – vraag door en erken hun gevoel. Geef ze ruimte en begrip.
  6. Deel een eigen ervaring. Zo laat je zien dat je ooit een van hen was en dat seks iets is dat we leren. Je hoeft je niet volledig bloot te geven. Jij bepaalt wat je wel en niet deelt.

Vind je het moeilijk om over dit onderwerp te beginnen? Pik een nieuwsitem uit waarin bv over naaktfoto’s delen wordt gepraat. Dan kun je vanuit de actualiteit een bruggetje maken. Of wanneer je hoort dat jouw kinderen met vrienden praten over dit soort onderwerpen. Of laat het boekje dance4life rondslingeren in huis. De gids, die jou handvaten geeft om in gesprek te gaan. Gratis aan te vragen bij dance4life.

17 tips om het gezellig te houden voor het hele gezin.

Op vakantie met een puber is een uitdaging. Opeens willen ze uitslapen, is ‘alles’ stom en hebben ze op de meest rare momenten de meest bijzondere puberbuien.

Dacht ik 10 jaar geleden dat een vakantie met een peuter en baby pittig was… Toen wist ik nog niets over een vakantie met een puber! Een dwarse peuter nam ik onder m’n arm mee of maakte ik met wat moeite in een autostoeltje vast. Met een puber gaat dat toch echt even anders. Wat ik heb ontdekt is dat een vakantie met een puber voor nieuwe uitdagingen zorgt. Op vakantie met een puber is niet alleen kommer en kwel. Laten we proberen er een feestje van te maken, want voor je het weet gaan ze niet meer mee…

17 tips voor een vakantie met een puber

#1 Wifi

Ik begin met de eerste levensbehoefte van veel pubers: wifi. Hoe wij vroeger de vakanties door zijn gekomen zonder wifi? Zij kunnen zich daar niets bij voorstellen en draaien met hun ogen als ik daarover vertel. Bij het kiezen van een accommodatie is de aanwezigheid van wifi het eerste zoekfilter dat ik selecteer.

Kies je een camping of vakantiepark waar alleen wifi is bij de receptie? Dan is dat meteen de ‘place to be’ om andere pubers te ontmoeten. Als een stelletje verslaafden hangen ze daar omheen met hun telefoontjes. Mijn advies: lekker laten gaan!

#2 Goede koptelefoon

Pubers hebben ruimte nodig om zich af te zonderen. Op vakantie lukt dat niet altijd. Met een koptelefoon op kunnen ze zich toch wat terug trekken van het gezinsleven en rond stuiterende jongere broertjes en/of zusjes.

Het is een van de meest essentiële dingen geworden die we inpakken. “Powerbank mee? Oortjes of koptelefoon mee?” is mijn standaard vraag net voor vertrek.

#3 Een accommodatie met wat privacy

“Niet kijken, ik ben me aan het omkleden!” klinkt het dwingend. Pubers hebben vanaf een bepaalde leeftijd meer behoefte aan privacy.

Vaak hangt dit moment samen met het moment dat hun lichaam verandert. Een eigen kamer of een eigen tentje wordt vanaf dat moment belangrijk tijdens een vakantie met een puber. Niet alleen om zich in alle rust om te kleden, maar ook voor de momenten die ze nodig hebben om zich op te laden of om in alle rust bij te komen van een dwarse puberbui.

#4 Voorspelbaarheid

“Verrassing, we gaan zo wandelen!” Ha, als je een puber op de kast wil krijgen dan moet je hem of haar verrassen met een onverwachte activiteit. In deze fase is weten wat jullie wanneer gaan doen weer belangrijk.

Wij kiezen ervoor om ’s avonds door te spreken wat we de volgende dag gaan doen en vooral hoe laat we vertrekken. Dit doen we bijvoorkeur tijdens het eten, op het moment dat de puber geen honger meer heeft.

#5 Een hongerige puber….

Over honger gesproken… Pubers kunnen soms onverzadigbaar lijken. De hele dag hebben ze honger. Ik vermoed vaak dat dit een voorbode is van een nieuwe groeispurt.

Een puber met honger is per definitie niet goed gemutst. Zorg er daarom voor dat je altijd genoeg te eten en te drinken bij je hebt. En dan wel iets dat ze lekker vinden. Of is het alleen bij ons dat ‘ik heb honger’ en ‘lust ik niet’ vaak in één zin voorkomen?

#6 Genoeg kleding meenemen

Een tip voor de ouders met een pubermeisje: neem genoeg kleding mee. Want he, alles moet wel bij elkaar kleuren. Ja, ook als je in het bos gaat wandelen en niemand tegen komt. Kleding is voor pubermeisjes echt belangrijk. ‘Niets hebben om aan te trekken’ kan een energievretend begin van de dag zijn…

#7 Sluit de dag af met zwemmen

Yes, het is gelukt om de puber aangekleed in de auto te krijgen. Met wat gemopper natuurlijk, want he, het valt niet mee om puber te zijn. Natuurlijk wil je tijdens de vakantie ook dingen doen en bekijken die jullie leuk vinden. Van die dingen die bij een puber in de categorie ‘alles is stom’ vallen.

Iets leuks in het vooruitzicht stellen helpt om de puber in beweging te krijgen. Op deze leeftijd doet zwemmen het altijd goed. Dus na een bezoek aan een mooi stadje, hoort zwemmen in de zee erbij.

#8 Splitsen

Af en toe iets alleen met de puber doen werkt bij ons goed. Op haar tempo, wat zij leuk vindt. Zonder superenthousiast broertje erbij.

Dat kan ook betekenen dat een van ons met de puber bij de accommodatie blijft en de ander met onze jongste iets gaat doen. Op de een of andere manier waarderen broer en zus elkaar na zo’n splitsing weer.

#9 Alleen bij de accommodatie laten

De ene ouder moet er niet aan denken, de ander is er makkelijk in. De puber achterlaten bij de accommodatie en met de rest van het gezin wel iets leuks gaan doen. Het is opeens een optie waar iedereen blij van wordt. Zelf vind ik het fijn dat we de puber tussendoor kunnen bereiken via haar mobiel, dat maakt het net wat makkelijker.

Oh ja, vanaf welke leeftijd je hiermee kunt beginnen? Dat hangt van je kind en het type accommodatie af.

#10 Chill dagen

Tijdens een vakantie met puber is er iets dat niet mag ontbreken: chilldagen. Dat zijn dagen waarop niets hoeft. Geen uitstapjes of andere gezellige gezinsactiviteiten. Het is de dag om – met koptelefoon op – bij de tent te hangen.

#11 Uitslapen

De tijd van kinderen die idioot vroeg wakker zijn is voorbij! Yeah, een puber wil uitslapen. Nu heb ik er helemaal geen bezwaar tegen dat ze niet meer om 6 uur ’s ochtends de hele camping wakker maken, maar tot 11 uur in bed blijven hoeft van mij niet. Toch hoort het erbij tijdens een vakantie met een puber. Hou hier rekening en ga niet elke dag vroeg op pad.

#12 Ander soort camping of vakantiepark?

Dit is per gezin verschillend. De een kiest nog steeds voor kleinschalige campings zonder animatie, de ander wil nu dat er wel activiteiten voor tieners worden georganiseerd. De aanwezigheid van een zwembad is iets dat pubers wel erg waarderen. Bespreek de verschillende keuzes met de kinderen en laat hen meebeslissen. Zo maak je ze deelgenoot van de keuzes, dat bevordert de vakantiepret.

#13 Doe toch ‘stomme uitjes’

Niets is zo veranderlijk als een puber. Dus ja, neem de puber wel mee naar die ‘hele stomme uitjes’. De ervaring leert dat als ze er eenmaal zijn én je het gemopper negeert, ze meestal bijdraaien. Opeens doen ze toch mee en heel soms is het zelfs de puber die aan het einde van de dag zegt: “Ik wil hier nog niet weg!”

#14 Kies uitjes die de puber fantastisch vindt

Elke puber is wel ergens voor te porren. Zo gaan wij regelmatig met de kinderen naar een waterpark. Een pretpark valt bij deze leeftijd ook in de smaak. Of wat dacht je van shoppen, iets dat de meeste pubermeisjes super vinden.

Is jouw puber een voetballiefhebber? Kies dan voor stedentrips naar steden waar een stadion te bezichtigen is. Iets dat voor jou vooraf in de categorie ‘stom uitje’ valt, maar eigenlijk best leuk is als je er eenmaal bent….

#15 Onderhandelen

Ja, met een puber ontkom je er niet aan om te onderhandelen. Soms kies je als ouder het uitje van die dag, geef de puber dan de keuze waar of wat jullie gaan eten. Of andersom: na een dag met een uitstapje op verzoek van de puber, kiezen jullie het restaurant voor het avondeten. Zo heeft iedereen iets leuks die dag.

#16 Geen familiekamer meer in een hotel

Waar we voorheen in een hotel graag een familiekamer boekten, is dat met een puber anders. Het sluit aan op eerder genoemde behoefte aan een eigen plekje.

Aparte hotelkamers past beter bij deze levensfase. Als het voor één nacht is hebben we dan een hotelkamer voor de dames en een voor de heren.

Bij een meerdaagse stedentrip kiezen we nog wel voor een familiekamer, maar dan let ik erop dat deze ruim genoeg is en ik een eigen hoekje kan creëren voor de puber.

#17 Zelf meedenken over de vakantiebestemming

Last but not least: laat de puber zelf meedenken over de vakantiebestemming. Waar willen zij graag heen? Jouw puber heeft vast ook bepaalde interesses die kunnen helpen bij het kiezen van een vakantiebestemming.

Samengevat: vakantie met een puber

Bovenstaande 17 tips gaan je vast helpen met jouw vakantie met een puber. Belangrijkste om te onthouden is de behoefte aan privacy, wifi en uitslapen. Zolang je daar rekening mee houdt gaat het meestal goed. Maar garantie dat ze helemaal geen puberbuien meer hebben geven we niet, dat is toch iets hormonaals.

Fijne vakantie.

Oorlog is van alle tijden. Een duikje in de geschiedenis leert ons dat er al vele oorlogen geweest zijn. In ons tijdperk is het gelukkig niet meer gewoon om oorlog te voeren. Er zijn namelijk vele andere manieren om problemen op te lossen.

En toch ontkomen we er ook nu niet aan. Een oorlog aan de grens van Europa. Dat is afschuwelijk. Zeker wanneer je machteloos toe moet kijken hoe de dingen op de televisie of in de media voorbij komen.
Het nieuws slaat echt in als een bom. Om je heen zijn veel mensen bezorgd. De politiek, het leger, wereldleiders én ook de gewone mens bij jou in de straat is er mee bezig. Ieder op zijn eigen manier. De een wil alles volgen en de ander kan al dat geweld niet aanzien en kiest ervoor om het nieuws te filteren en het met kleine beetjes toe te laten.


Ook kinderen horen over de oorlog en krijgen het mee: het Jeugdjournaal, het nieuws, op school of als volwassenen er over praten met andere mensen in hun omgeving.

Praat jij er over met je kind? Of vind je je kind hier nog te jong voor? Wat is wijsheid?


Het helpt kinderen om te praten over dit soort heftige onderwerpen. Door er open en eerlijk over te praten, maak je je kind weerbaar. Je leert zo je kind omgaan met de realiteit, hoe lastig deze ook is. Kinderen voelen zich ook veiliger doordat het bespreekbaar is, juist omdat ze niet van iets beladens weggehouden worden. Als je er niet over praat, bestaat de kans dat je kind met vragen en enge gedachten blijft rondlopen, waardoor hij of zij erg angstig kan worden. Het is dus goed om er over te praten, maar vanaf hoe oud en hoe pak je het aan?


Het is belangrijk om goed aan te sluiten bij de leeftijd en de belevingswereld van je kind.

Peuters en kleuters
Een peuter of kleuter zal nog niet veel begrijpen van oorlog. Ze kunnen nog geen onderscheid maken tussen de werkelijkheid en fantasie. Toch is het wel goed om zelfs al op deze leeftijd bij je peuter of kleuter te checken of hij of zij iets gehoord heeft over de oorlog in de Oekraïne. En na te gaan of je kind er vragen over heeft. Praat er kort en simpel over in makkelijke taal en ga daarna weer door met de gewone dingen.

Basisschoolleeftijd
Kinderen in de basisschoolleeftijd krijgen het vaak al mee uit hun omgeving. Stel eerst vragen aan je kind. ‘Wat heb je al gehoord?’
Sluit dan ook aan bij wat je kind zelf vertelt. Beantwoord vragen eerlijk, maar zonder heftige details te vertellen. Stel je kind open vragen zoals: ‘Wat vind jij ervan?’, ‘Hoe kun je oorlog voorkomen?’, Hoe zou dit anders kunnen?’, ‘Wat kunnen wij in Nederland doen voor de mensen in de Oekraïne?’. Zo leer je je kind op een kritische manier nadenken en een mening vormen.

Tieners
Ook tieners kun je op deze manier leren om kritisch na te denken en een mening te vormen. Kijk samen naar het (jeugd)journaal en praat over wat je gezien en gehoord hebt. Stel je kind vragen en luister echt naar zijn of haar mening. Met een tiener kun je al echt discussies voeren over alternatieven voor oorlog. Geef je tiener, als ze daar behoefte aan hebben, ook meer achtergrondinformatie over het conflict. Sluit aan bij wat jouw kind wil weten.

Meer tips over hoe je met je kind kunt praten met je kind, zodat je goed bij zijn of haar beleving kunt aansluiten? Kijk dan bij mijn blog: https://www.de-droomboom.nl/emoties/

En wil je regelmatig geïnformeerd worden over belangrijke onderwerpen rondom de opvoeding van jouw kind of puber? Meld je dan aan voor de opvoedinspiratie. Kijk op mijn website: www.de-droomboom.nl/gratis

Maar liefst 70.000 thuiswonende kinderen krijgen jaarlijks te horen dat hun ouders uit elkaar gaan. Dat is anderhalve maal een bomvolle Amsterdam ArenA. Twee derde van de kinderen (66%) gaat vervolgens bij de moeder wonen. Eén op de vijf kinderen (18%) ziet na de scheiding één van de ouders in het geheel niet meer. Tenslotte ervaart maar liefst één op de drie jongeren (33%) de scheiding als een vechtscheiding. Het zijn opmerkelijke statistieken die nopen tot voorzichtigheid. Hoog tijd dus voor waardevolle tips en concrete handvatten zodat kinderen niet de dupe worden van de scheiding van hun ouders.   

  

1.  Laat de eerste emoties wat zakken

Net als bij noodsituaties in het vliegtuig: help eerst jezelf en dan pas je kind. Je kind heeft niets aan ouders die nog zo uit balans zijn, dat zij hun eigen emoties niet onder controle hebben. Dat is iets anders dan dat je kind best mag zien dat jij ook verdrietig bent. Zie je het verschil? Zorg dus dat de eerste emoties bij jullie allebei wat zijn gezakt, voordat je het aan de kinderen vertelt.

2.  Stem het van te voren goed af

Met negatief zijn over de andere ouder help je je kind niet, een kind houdt immers van jullie allebei. Zorg voor een neutraal verhaal- zonder alle ins en outs- waarmee je de situatie duidelijk maakt. En oefen dit van te voren een paar keer samen met de andere ouder. Zeg bijvoorbeeld: “jij hebt ook vast wel eens een vriendje/vriendinnetje gehad waarmee je eerst heel graag speelde, maar waar je nu minder fijn mee kan spelen. Met dat vriendje/vriendinnetje speel je nu niet zo vaak meer. Zo is het bij papa en mama ook en daarom hebben we besloten om….”.

3.  Samen

Al gaan jullie uit elkaar als partners, als ouders blijven jullie voor altijd verbonden door de kinderen. Dat dit zo is, laat je gelijk zien door dit gesprek samen als ouders te voeren met jullie kinderen. Zorg dat alle kinderen bij dit gesprek aanwezig te zijn, leeftijdsverschil maakt niet uit. Het gaat erom dat jullie -nu als ouders- samen met de kinderen zijn.

4.  Neem de tijd

Kies een moment uit dat jullie niet gestoord worden tijdens het gesprek en er voldoende tijd is. Het begin van het weekend is een geschikt moment. Je kind heeft dan het hele weekend om van de eerste schrik wat te bekomen. Ook ben jij dan zelf waarschijnlijk vrij, waardoor je er die eerste dagen optimaal kunt zijn. Wel zo fijn.

5.  Neem gevoelens serieus

Elk kind reageert anders, houd daar rekening mee. Boosheid, huilen of doen alsof het er niet is, zijn hele normale reacties. Emoties mogen er zijn. Ga niet, hoe goed bedoeld ook, vertellen dat het allemaal wel meevalt. Of benoemen wat de voordelen zijn, zoals: “je gaat straks wél twee keer op zomervakantie”. Je kind kan dan het idee hebben dat zijn of haar gevoelens niet serieus genomen worden. Dit kan de verwerking van de scheiding juist lastiger maken. En dat is wel het laatste dat je wilt.

6.  Geen schuld

Vaak zijn ouders voorafgaand aan de scheiding wat sneller prikkelbaar. Kinderen kunnen dan ook denken, dat zij de oorzaak zijn van de scheiding. Als zij dit zelf aangeven, leg dan uit dat dit niet zo is. Maar ga aan de andere kant niet uit jezelf meedelen, dat zij aan de scheiding niets kunnen doen. Het kan ook heel goed zijn dat jouw kind zich helemaal niet schuldig voelt en dan breng je hem of haar juist op ideeën.

7.  Leg uit wat niet verandert!

Houvast is voor kinderen, nu er al zoveel verandert, ontzettend belangrijk. Zij zullen dan ook vragen hoe het verder gaat. Geef eerlijk antwoord op al die vragen en maak het niet mooier dan het is. Je kind moet je juist nu op je woord kunnen geloven. Weet je al dat bepaalde dingen zoals de school of het huis hetzelfde zullen blijven, vertel dat dan.

Én je kunt natuurlijk niet vaak genoeg herhalen: “papa en mama blijven van jullie houden en staan altijd voor jullie klaar. Dat verandert nooit!”

8.  Blijf praten

Tot slot: blijf praten met je kind om zo helder te krijgen wat hij of zij nodig heeft. Dat kan ook als je samen in de auto zit of bijvoorbeeld de vaatwasser in ruimt, zo maak je het niet te zwaar. Of lees er een boek over met je kind. Er zijn heel veel goede (prenten)boeken geschreven, die kinderen ook beter laten begrijpen wat een scheiding betekent.

            

Hoe lastig is het als je puber niet naar je luistert? Jij wil als ouder graag weten hoe het op school gaat of waarom hij niet meer naar de sportschool gaat. Maar je krijgt alleen een mmmmmh te horen of jouw kind kijkt naar zijn telefoon en hoort je maar half. Jij begint je te irriteren en al snel belanden jullie in boze reacties naar elkaar. Dit is niet wat je wil. Maar hoe dan wel?

Goed luisteren begint bij jezelf. Stel je open voor wat je puber op dat moment nodig heeft. Dwaal in je hoofd niet af naar vorige keren of eerdere ergernissen. Dan beïnvloed je meteen al de stemming. Ga niet analyseren waarom je puber zich zo gedraagt en spreek dat zeker niet uit naar jouw kind. Probeer te achterhalen wat zijn gevoelens en behoeften zijn. Blijf in het moment.

Geef geen mening. Oordeel niet en kom niet direct met bezwaren, maar wees nieuwsgierig en stel vragen. Voorbeeldvragen kunnen zijn: Wat bedoel je precies? Vertel eens wat meer? Begrijp ik het goed…? Wat betekent het voor jou? Zijn er nog andere manieren om hiermee om te gaan? Klopt het dat je me nu dit vraagt? Dus je hebt je… (zus en zo) gevoeld? Wil je nog iets zeggen?

Door eerst met je puber mee te gaan, zal deze zich gehoord en begrepen voelen. Dat is iets waar ieder mens behoefte aan heeft: werkelijk gehoord worden zonder veroordeeld te worden. Een goede luisteraar stimuleert degene die vertelt. Dit maakt het voor je puber gemakkelijker om daarna jou te volgen.

3 Tips voor een beter gesprek met jouw puber.

  1. Wil je een gesprek met je puber voeren? Ga er niet speciaal voor zitten, en zeker niet pal tegenover elkaar. Kies een moment uit dat ongedwongen lijkt, en waarbij je naast elkaar bent. Bijvoorbeeld in de auto, als je de hond uitlaat, of tijdens het koken. Voor de meeste jongeren is het gemakkelijker communiceren als ze de ander niet recht aan hoeven te kijken.
  2. Stel open vragen en luister. Parkeer jouw eigen mening. Wil je toch tips delen? Vraag jouw puber dan of hij een tip kan gebruiken. Wil hij dit niet? Dan kun je zeggen, dat jij zo’n situatie ook al eens hebt meegemaakt en indien jouw puber er meer over wil weten, dat hij dat dan altijd aan jou kan vragen. Zo creëer je ruimte om op een ander moment nog eens terug te komen op dit onderwerp of bied je de gelegenheid aan jouw kind om zelf met vervolgvragen te komen. Een onderwerp van tv benoemen kan ook een ingang zijn om een gesprek te starten. Bijvoorbeeld: ik hoorde laatst op tv, dat jongeren zich zo eenzaam voelen. Herken jij dit ook? Of ken je kinderen in jouw klas, die daar last van hebben? Kijk wat jouw kind erover kwijt wil.
  3. Houd het gesprek kort. Probeer aan te voelen of het onderwerp nog boeit. Sluit het anders af en kom er op een ander moment nog eens op terug. Benoem dit ook. Ik zie, dat je op dit moment vol zit of je aandacht er niet bij kunt houden. Ik kom er binnenkort op terug. Je hebt dan al een zaadje geplant en kan er dan op een ander moment op terugkomen.

Het nieuwe jaar is begonnen. Voor veel mensen tijd voor goede voornemens.
Je kent het vast wel: ik ga stoppen met roken, ik ga minder snoepen, ik ga meer tijd voor mezelf nemen, ik ga vaker tijd met mijn kinderen doorbrengen, etc. etc. 

Dit jaar denk ik graag met je mee als het om goede voornemens gaat. Heb je er weleens aan gedacht om jouw kind duurzaam op te voeden. 

Duurzaam opvoeden is belangrijk voor de toekomst van jouw kind. Het gaat niet goed met onze aarde. Kijk maar naar de bosbranden, hitterecords, droogte, overstromingen en hevige stormen. Als we willen dat onze kinderen kunnen genieten van onze mooie wereld dan moeten we er zuinig op zijn. Duurzaam opvoeden betekent dat je je kind bewust maakt van jouw leefstijl op aarde. Je maakt kinderen bewust van hun ecologische voetafdruk. Kleine beetjes, kunnen al verschil maken. Denk aan afval scheiden, minder vlees eten, niet altijd maar nieuwe spullen kopen en vaker de fiets pakken. 
Hier volgen een paar tips hoe je aandacht kunt besteden aan duurzaamheid met jouw kinderen.

Tip 1: praat met jouw kind over duurzaamheid.

Maak het onderwerp niet te groots. Sommige kinderen worden erg bang of verdrietig wanneer je het te heftig brengt. Vertel je kind over onze wereld, de natuur en klimaatverandering. Sluit aan bij de leeftijd van je kind. Wees eerlijk en beantwoord de vragen van jouw kind, maar blijf positief over de toekomst. Het is nl wel hun toekomst! 

Tip 2: leef je kind voor.
Bijvoorbeeld door afval te scheiden of speelgoed weg te geven of te verkopen op de rommelmarkt, zodat het hergebruikt kan worden. Geef kleding door en neem zelf ook kleding aan van anderen. Of houd een keer een speelgoed- of boekenruilmiddag.

Tip 3: geef eens een duurzaam cadeautje.
Kijk of je een zelfgemaakt cadeautje weggeeft. Of denk aan een beleveniscadeautje, een uitje naar de speeltuin of het zwembad. Maak kinderen bewust van leuke ervaringen. Samen leuke dingen doen met elkaar geeft een goed gevoel en je maakt een herinnering. Deze herinnering blijft langer bestaan dan die nieuwe broek, die je hebt gekocht. Die is na 1x wassen al veel minder interessant. Of ga eens lekker knutselen met afvalmateriaal. Daar kun je ook hele leuke dingen van maken. 

Ik wens je succes bij het maken van goede voornemens. Of ga je gewoon door waar je in 2021 was gebleven? Dat kan natuurlijk ook.

Ik wens je wel af en toe een reflectiemomentje. Dat kan je helpen om anders naar een (opvoed)situatie te kijken. 

Veel kinderen zijn bang voor spoken, de tandarts, een spin, een hond, een spreekbeurt of bang om fouten te maken. Angsten komen veel voor bij kinderen. Ze horen bij de normale ontwikkeling van een kind. Sommige kinderen zijn van nature angstiger aangelegd dan andere kinderen. Ook speelt mee wat je kind heeft meegemaakt en hoe angstig je zelf bent. Lees hier hoe je kunt omgaan met bange kinderen. Hoe kun je je kind helpen om angsten niet te groot te laten worden?

Angsten per leeftijd

Op elke leeftijd komen angsten voor. Dit komt door de verschillende ontwikkelingsfases waar je kind doorheen gaat. Het is dus heel normaal en niet iets om je meteen zorgen over te maken. Een baby kan bang zijn voor harde geluiden en heeft vaak een periode last van verlatingsangst. Peuters en kleuters hebben veel fantasie waardoor angsten ontstaan. Ze denken dat spoken, monsters of heksen echt bestaan en kunnen bang worden in het donker. Een kind op de basisschool kan last krijgen van faalangst en ze kunnen bang zijn om een dierbaar iemand te verliezen. Dit komt doordat ze gaan beseffen dat iedereen ooit dood gaat. Voor pubers zijn leeftijdgenoten belangrijk. Ze kunnen bijvoorbeeld bang zijn om er niet bij te horen.

Tips voor ouders van bange kinderen

Als angsten groter worden dan is het handig te weten hoe je ermee kan omgaan. Hieronder vind je 10 tips hoe je als ouder kan voorkomen dat de angst van je kind groter wordt:

1. Geef de angst niet te veel aandacht. De meeste dingen zijn een kwestie van gewoon doen. En ja ook volwassenen vinden sommige dingen nog erg spannend. Het helpt om het “gewoon” aan te gaan en te ontdekken, dat het eigenlijk best meevalt.

2. Neem je kind mee naar spannende situaties, zo kan je kind eraan wennen. Demonstreer hoe je zelf omgaat met die bepaalde situatie en neem je kind hierin mee. Stap voor stap. Ga niets forceren.

3. Vertel je kind op tijd als er iets spannends gaat gebeuren en praat er samen over. Een weekkalender geeft kinderen overzicht, zodat ze voorbereid kunnen worden op nieuwe situaties.

4. Geef je kind een eerlijk beeld van de spannende situatie. Praat over de enge dingen die kunnen gebeuren, maar ook over de positieve dingen.

5. Benader iets spannends als iets positiefs. Zie het als een kans voor je kind om iets nieuws te leren of om te laten zien hoe dapper hij is.

6. Geef het goede voorbeeld door zelf dapper te zijn. En is de ene ouder dapperder dan de andere ouder. Zet dan je kwaliteiten in. Zie het wel als een uitdaging om ook jouw angsten aan te gaan. Ook al is dat om een spin te vangen, doe met jouw kind mee. Durf zelf ook te groeien.

7. Neem de angst serieus, zonder het te groot te maken. Ontken het bange gevoel niet. Benoem dat je ziet dat je kind bang is. Erken dat gevoel en zoek dan samen oplossingen om het bange gevoel aan te durven gaan.

8. Als je kind echt niet durft, bedenk dan kleine, haalbare stappen. Een spreekbeurt kun je samen goed voorbereiden en kan eerst geoefend worden voor papa of mama en zo kan de kring groter gemaakt worden tot het in de klas doen van jouw spreekbeurt.

9. Geef je kind de ruimte om elke stap zelf te nemen. Moedig je kind aan en steun hem waar nodig, zonder het over te nemen. Ook al gaat het zelf doen veel sneller, gun je kind die leerruimte.

10. Geef je kind een compliment en laat voelen hoe trots je bent. Zorg ervoor dat je een goed compliment geeft, zodat je kind er niet onzeker van wordt, maar zich juist sterk voelt. Ook bij een kleine stap is een compliment op zijn plaats. Het is namelijk een klein stapje naar het grotere geheel.

Wat is jouw 1e stap om jouw kind te gaan helpen?

Als angsten niet overgaan …….

Meestal gaan de angsten na een bepaalde periode vanzelf weer over. Als dat niet het geval is ondanks dat je deze tips hebt toegepast, dan is het goed om hulp in te schakelen. Zeker als de angsten je kind belemmeren in zijn of haar ontwikkeling.

Twijfel je of dit nodig is of wil je graag persoonlijke tips voor jouw kind, neem dan contact op en ik help jou en je kind graag verder!

Wie ben ik? Die vraag past bij de zoektocht, die iedere jongere aangaat in zijn puberteit. Je wilt ontdekken wie je bent. Dit gaat vaak niet zonder slag of stoot en roept ook veel onzekerheden op. Je lichaam verandert en je hormonen vliegen soms in het rond. Hoe kun je als ouder dit proces ondersteunen?

Uit een peiling van het ministerie van Volksgezondheid blijkt het volgende:

Zeven op de tien ouders praten nooit met hun kind over genderidentiteit. Hoewel deze ouders wel openstaan voor een dergelijk gesprek, denkt ruim de helft dat hun kind er geen behoefte aan heeft.

Om dit taboe te kunnen doorbreken deel ik de volgende tips met jou:

Zoek informatie

Ga als ouder zelf op zoek naar informatie over gender en seksuele voorkeur. Zelf info zoeken toont je kind dat je ook echt moeite wil doen. Je leert op die manier verder kijken dan de stereotiepe ideeën. Op die manier hoef jij je kind niet alle vragen te stellen, maar kan je kind ook met vragen naar jou toe komen.

Creëer een veilige sfeer

Veel jongeren zijn bang om met hun ouders over gevoelens te praten. Ze vrezen dat hun ouders hen zullen afwijzen of dat ze hun ouders zullen teleurstellen. Ondersteuning begint met het werken aan een veilige band tussen jou en je kind: Werk aan een open, vertrouwelijke sfeer in je gezin.

Wanneer praten lastig voor je is

Wie niet gemakkelijk praat, kan op andere manieren zijn kind steunen. Dat kan bijvoorbeeld door voor je kind op te komen wanneer die negatieve ervaringen meemaakt. Door naar hen te luisteren leer je herkennen wat hen raakt. Of leg eens op het kussen van jouw kind een foto of kaartje met daarop een passende tekst, dat jij jouw kind ziet en hem accepteert zoals hij is.

Maak contact met vrienden

Een andere manier om steun te geven, is door interesse te tonen in de vrienden of partner van je kind. Door de vrienden of partner van je kind te aanvaarden, toon je warmte naar je kind toe. Je kan bijvoorbeeld aangeven dat de vrienden ook welkom zijn bij je thuis, dat je hen graag zou leren kennen, of dat je het fijn zou vinden als hun partner ook zou komen naar het familiefeest.

Rolmodellen

Vertel aan je kind dat het oké is als die zou worstelen met hun identiteit of seksualiteit.Daarnaast kan je je kind in contact brengen met rolmodellen. Via social media zijn er voldoende mogelijkheden om op een positieve manier in “contact” te komen met die rolmodellen. Een mooi boek, dat dit proces beschrijft is het boek: Confettiregen van Splinter Chabot. Je leest mee hoe hij opgroeit en worstelt met zijn eigen identiteit.

Algemene vragen stellen

Je vraagt je wellicht zelf ook af hoe je kind zelf over deze thema’s denkt. Je hoeft niet meteen vragen te stellen over de gevoelens van je kind zelf, je kan beginnen met vragen over de thema’s op zich: Wat denkt je kind over transgender personen? Hoe staat je kind tegenover alle media-aandacht over dit onderwerp? Kent je kind LGBT+ personen? Geef ook aan wat jouw eigen kijk en ervaring hiermee is. Je kan dit doen aan de hand van een krantenartikel, een youtubefilmpje of iets op tv. Spreken over seksualiteit en gender met ouders kan ongemakkelijk zijn voor je kind. Ook wanneer jij als ouder aanspreekbaar en begripvol bent, is het niet altijd makkelijk voor je kind.

Ga het proces aan. Zoals je leest, kan dit op vele verschillende manieren. Het kan je kind helpen in zijn zoektocht naar zichzelf.

Binnenkort is het weer zover. Sinterklaas komt weer aan in Nederland. De meeste kinderen genieten volop van Sinterklaas, maar er zijn ook veel kinderen die het heel spannend vinden.

Herken je de volgende situaties?

  • Mijn kind slaapt minder goed.
  • Mijn kind is veel drukker dan anders.
  • Mijn kind luister minder goed naar mij.
  • Mijn kind raakt overprikkelt.

Probeer je dan eens in te leven in jouw kind. Wat gebeurt er met jou als er onbekende mensen (zwarte pieten) je huis binnen komen of een onbekende man (Sinterklaas) alles van je weet en je ook regelmatig een feestje hebt met cadeautjes. Een beetje gezonde spanning is prima, maar soms levert het zoveel stress op dat het niet meer leuk is. In deze blog lees je wat jij kunt doen om je kind te helpen. Hoe verminder je de spanning? Hoe zorg je ervoor dat je kind kan genieten van Sinterklaas? En hoe maak je bewuste keuzes?

Lees de 5 tips voor een gezellige Sinterklaas!

Tip 1: Voorspelbaarheid

Voorspelbaarheid is heel belangrijk bij zo’n spannend, geheimzinnig feest als Sinterklaas. Bereid je kind voor op de intocht of de viering op school. Vertel wat er gaat gebeuren en wat er van je kind verwacht wordt. Wees duidelijk over wanneer je kind zijn of haar schoen mag zetten. Een aftelkalender helpt bij het geven van voorspelbaarheid. De kalender geeft overzicht en daarmee duidelijkheid en rust. En kinderen vinden het ook nog eens heel leuk om te doen.

Tip 2: Angsten wegnemen

Neem de angst van je kind serieus. Dwing je kind niet om Sinterklaas een hand te geven of op schoot te zitten als je kind dit heel spannend vindt. Zoek een plekje achterin en blijf erbij als dit mogelijk is. Als je kind het eng vindt dat Piet ‘s nachts in huis komt, zet de schoen dan bij de deur of in de garage. Zorg ervoor dat jouw kind zich veilig voelt.

Tip 3: Luisteren

Kan je kind niet slapen? Is hij of zij erg druk of merk je op een andere manier dat je kind angstig is?

Praat met je kind over zijn gevoelens. Probeer erachter te komen wat de stress oplevert, zodat je hier naar kan luisteren en je kind gerust kan stellen. Als je goed naar je zoon of dochter luistert, kun je makkelijker de angsten wegnemen.

Tip 4: Rust en ontspanning

Sinterklaas is een periode met veel prikkels, feestjes en snoepgoed. Probeer je kind voldoende te laten slapen, bouw rustmomentjes in gedurende de dag en ga lekker naar buiten om alle spanning eruit te rennen. Een boswandeling doet wonderen bij spanning!

Tip 5: Kijk verder dan lastig gedrag

Door de spanning kunnen kinderen erg ‘lastig’ zijn. Ze worden druk, luisteren minder goed en vragen veel aandacht. Kinderen kunnen nog niet goed vertellen dat ze het allemaal heel spannend vinden. Ze laten deze spanning zien door middel van hun gedrag. Probeer hier begrip voor te hebben. Dreig er niet mee dat ze geen cadeautjes krijgen als ze niet luisteren, of dat Sint ze meeneemt naar Spanje. Hiermee neemt de spanning alleen maar toe. Veel sinterklaasplezier!